Ακούγοντας σε αργό ρυθμό το «Ομονογενής Υιός και Λόγος του Θεού … » στα Κοπτικά, που ψάλλεται στην Κοπτική Εκκλησία τη Μεγάλη Πέμπτη (ενώ στη δική μας Λειτουργία κάθε Κυριακή στα Β’ Αντίφωνα, αλλά με τα ίδια ακριβώς λόγια), δεν μπορεί κανείς παρά να στοχασθεί μελαγχολικά πάνω στους ποταμούς μελάνης και σε κάποιες περιπτώσεις και αίματος που τροφοδοτήθηκαν από μια λυσσαλέα αντίδραση. Αντίδραση όχι τόσο…
Διαβάστε ολόκληρη την βιβλιοκριτική
